‘Töre cinayetlerine yeşil ışık’ tepkisi

Avrupa Kadın Lobisi- Türkiye Koordinasyonu, TCK Kadın Platformu ve çok sayıda kadın örgütünün hazırladığı protesto metni şöyle:


“KADINLARIN KATİLLERİNİ YARGITAY KORUYOR!”
Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin bir “töre” cinayetine ilişkin verdiği bozma kararında “töre cinayetlerinde ‘aile meclisi’ kararınin varlığı”nı şart koştuğu geçtigimiz hafta basına yansıdı. Bu kararla Yargıtay, “namus” bahanesiyle işlenen cinayetlerin Nitelikli İnsan Öldürme kapsamında ağırlaştırılmış hapis cezası alması için “aile meclisi kararı”şartı aradığını ileri sürdü. Kadınların “namus” bahanesiyle katledilmesini engellemeyi amaçlayan mevcut yasaları uygulamak yerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesi “töre” cinayetlerinde ispatlanması mümkün olmayan bir şart koşarak, kadın cinayetlerine yeşil ışık yakmıştır.

NİTELİKLİ İNSAN ÖLDÜRME SUÇU KAPSAMINA ALINSIN
Yıllardır ısrarla dile getirdiğimiz gibi “Namus” bahanesiyle işlenen tüm cinayetlerin Nitelikli İnsan Öldürme suçu kapsamına alınmasını talep ediyoruz. Tüm namus cinayetlerine en ağır cezanın verilmemesi, bu ağır insan hakkı ihlalinin yasa, devlet ve yargı eliyle meşrulaştırılması anlamına gelmektedir.

Protesto metninde Yargıtay’ a şu sorular yöneltiliyor:
Yargıtay, “namus” cinayetlerinin kadının eşi, sevgilisi, akrabaları tarafından, aileden bir ya da birkaç kişinin bilgisi dahilinde / kararıyla işlendiğinden haberdar değil midir?
“Aile meclisi”nin herhangi bir hukuki veya resmi tanımı var mıdır? Kimler tarafından, nasıl kurulur? Varlıkları nasıl ispat edilir?
“Aile meclisi kararı” nasıl kanıtlanır? Öldürüleceğini bile bile “aile meclisi” kararıyla cinayet işlendiğine kim tanıklık eder?

Bir ‘namus’ veya yasadaki ifadesiyle ‘töre’ cinayetinin ‘aile meclisi’ kararıyla işlenip işlenmediğini ispatlamak mümkün değildir. Yargıtay’ın bu kararı kadın cinayetlerinin gerektiği gibi cezalandırılmasını imkansız hale getirmiştir. Bu cinayetleri cezalandırmak için belli bir ‘meclis, töre’ şartı aramak, ülkemizdeki apaçık gerçekleri görmezden gelmek ve katilleri korumaktan başka bir şey değildir.

Yargıtay’ın hiçbir hukuki dayanağı olmayan bir kurumun kararları ve bu kararların ispatı üzerinden yorum yapmaya kalkışması çağ dışıdır, tüm evrensel hukuk kurallarını, Türkiye’nin imzaladığı uluslararası insan hakları sözleşmelerini yok saymaktadır.


YARGITAY’IN KARARI MEVCUT YASALARI DA HİÇE SAYIYOR
2004 yılından beri yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu’na (TCK) göre, ‘töre’ cinayetleri Nitelikli İnsan Öldürme suçudur. Cezası ağırlaştırılmış müebbet hapistir. Ceza indirimi uygulanabilecek halleri tanımlayan Haksız Tahrik maddesinde (TCK Md 29, Gerekçe) töre ve namus cinayetlerine ceza indirimi yapılmayacağını açıkça belirtilir.


TCK KADIN CİNAYETLERİNİ ENGELLEMEDE YETERSİZ
Yürürlükteki Türk Ceza Kanunu, kadın cinayetlerini engellemek konusunda yetersizdir:
Ülkemizde, namus bahanesiyle kadınlara karşı ağır suçlar ve cinayetler işlenmektedir. Kişilerin hak ve özgürlüklerini korumayı ve suç işlenmesini önlemeyi amaçlayan TCK, bu suçları ‘töre saikiyle işlenen suçlar’ adı altında sınırlayarak, ‘namus’ bahanesiyle kadınlara karşı işlenen suçların tümünü kapsamaktan uzak kalmaktadır. Yasa, mevcut haliyle kadınların sistematik katliamının son bulmasını ve katillerin cezalandırılmasını engellemeye devam etmektedir.

Kaldı ki, Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi (CEDAW) kapsamında en son 2005 yılında rapor sunan Türkiye Hükümeti, TCK’nın söz konusu maddesinin mevcut haliyle “namus bahanesiyle işlenen tüm suçları kapsayacak şekilde yorumlanacağı” konusunda CEDAW Komitesi’ne taahhütte bulunmuştur. Yargıtay’ın bu kararı, Türkiye Hükümeti’nin uluslararası taahhütlerini de yok saymaktadır.

Biz kadın örgütleri, bu Yargıtay kararının hepimize karşı işlenen bir suç olduğuna inanıyoruz. ‘Namus’ bahanesiyle bedenlerimizin denetlenmesine ve hayatlarımıza son verilmesine çanak tutan bu kararı protesto ediyoruz.